എന്നെ ഏറെ സ്നേഹിച്ച എന്റെ ആത്മാര്ത്ഥ സുഹൃത്തിന് ............
എന്റെയുള്ളില് കനലുകള് കോരിയിട്ടു നീ നടന്നകന്നപ്പോള് .......
ഉമിത്തീയിലെരിയുവാന് എന്നെ തനിച്ചാക്കി ......ഒരു പിന്വിളിക്ക് പോലും
കാത്തു നില്ക്കാതെ .....നീ അകന്നു പോയപ്പോള് ....
നീ കോരിയിട്ട കനലുകള് ഒരിക്കലും കെട്ടു പോകില്ലയെന്നും .....ഏറെ നാളായി
ആരുമറിയാതെ നെരിപ്പോടു പോല് എരിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്ന എന്റെ
മനസിനെ ....നീ പിന്നെയും നോവിന്റെ ആഴങ്ങളിലേക്ക്
തള്ളിയിടുകയാനെന്നും ...നീ ഒരിക്കലെങ്കിലും ചിന്തിച്ചിരുന്നോ ?
എന്നെ സ്വപ്നം കാണാന് പഠിപ്പിച്ചതും ....പിന്നീടതിനെയൊക്കെ
തല്ലിക്കെടുത്താന് പഠിപ്പിച്ചതും നീയായിരുന്നു ...
മറ്റാര്ക്കോ വേണ്ടി ..... മറവിയും മരണത്തെയും സ്നേഹിച്ചിട്ടും ....
.കറ പുരളാത്ത സൗഹൃദവും സ്നേഹവും സമ്മാനങ്ങളും മാത്രം
ഹൃദയത്തില് സൂക്ഷിച്ചതിനും ....എന്റെ വിരല് തുമ്പു വേര്പെടുത്തി നീ
അകന്നു പോയി ...
ഇവിടെ അടയുകയാണ്..ഞാന് എന്ന പുസ്തകം ....ഇനിയൊരിക്കലും
തുറക്കാതെ .....ഉള്ളില് നീ കൊളുത്തിവച്ച നെരിപ്പോടു മാത്രം ബാക്കിയാക്കി ...
